برخی از نتیجه ها:

* ویژگی انسانهای مومن شجاعت هست. همانگونه که در مقابله با دشمن باید شجاعانه به ستیز و به پا خیزد در مقابل ترس از فقر هم تسلیم نمی شود!
یعنی شیطان آدمی را از بی پولی و بی خانمانی و ... می ترساند و این در حالی هست که خداوند به دل مومنان شجاعت می دهد و می گوید اگر هم نیازمند بودید «الله» در زندگی شما با دانش و علم به احوال تان، گشایش دهنده هست!
بله اینگونه هست که افراد با ایمان از فقر هراسی ندارند و به پروردگارشان اتکا می کنندو با توکل به او زندگی مشترک را شروع می کنند.

* یکی از نشانه های توحیدی در این آیه حکایت از اتکا و اعتماد به گفته «الله» دارد. همین مقدار که خداوند گفته در رزق و روزی انسان گشایش می دهد برای اهل «توکل» کافیست

* فرد موحد می داند که فقط «الله» هست که او را توانگر می کند پس چشم امید به غیر او ندارد و همانگونه که خداوند ساده می گوید «الله» و تاکید هم می کند، انسان با ایمان هم به سادگی نام زیبای «الله» را بر زبان می اورد.

* خیلی جالب هست که این فرد یکتاپرست ممکن هست «فقیر» باشد و نتیجه رهایی و گشایش در زندگی او را خداوند در ازدواج قرار داده است!
پس بهتر است بگوییم ازدواج موجب گشایش در زندگی و فراوانی در معیشت می شود.

* برای خداوند فرقی نمی کند که شخص مجرد پسر است یا دختر و آیا قبلا ازدواج کرده است یا خیر! یعنی تبعیض جنسیتی وجود ندارد و اگر یک نفر «مجرد» هست، بر بزرگترها و توانمندان واجب هست نسبت به ازدواج آنها اقدام نمایند

* به آیه بگوییم قانون و در کتاب خداوند این قانون به نفع افراد مجرد وضع شده است!

* قانون به بالا دستان اشاره می کند و به انها دستور می دهد که به زیر دستان خود توجه کنید!

* برای ازدواج افرادی که تا کنون مجرد بوده اند به یک شرط اشاره دارد: داشتن صلاحیت!

یعنی بزرگتر ها اجازه ندارند افراد زیر دست خود را که به این ویژگی نرسیده اند به عقد و نکاح در اورند.مانند اقدام به ازدواج افراد خوردسال!

* افراد با ایمان با توجه ره دو صفت «واسع» «علیم» تلاش می کنند که از این ویژگی برخوردار شوند یعنی آنها هم اهل گشایش در زندگی بندگان خدا هستند و کارشان بر اساس علم هست!

علیم

آخرین عبارت این آیه حکایت از دانایی می کند.خداوند می فرماید که گشایشی که می دهد بر اساس علم می باشد!
شاید زوج جوانی که با هم می خواهند زندگی را شروع کنند به خیال و تصورشان همین مقدار که مراسم بگیرند و خانه ای تهیه کنند کافیست ولی خداوند می فرمایید که من خبر دارم که اونها به سایر مایحتاج و ... هم نیاز دارند! و پروردگار در تمام امور برای اونها گشایش می دهد چون آگاه هست!
آگاه بودن خداوند موجب می شود که شرایط زندگی به مرور فراهم شود. از آب و خوراک و هزینه زندگی و رفاهیات تا فرزند! همه را خدا می داند و در همه امور گشایش می دهد!

علم خداوند محدود به روز ازدواج نیست! اگاهی پروردگار به همراه صفت گشایش دهند باعث می شود یک عمر جهت و مسیر به سمت فراوانی روزی باشد!
-----
پیام دانایی برای انسانهای اهل ایمان چیست؟
خوب اگر همت شد و به دو نفر برای زندگی مشترک کمک یاری رسید چه زبان خیر و چه سایر حمایت ها، به دانایی می رسیم یعنی کمکی که می خواهید بکنید کوتاه مدت نباشد! بر فرض مثال فردا روز برای معیشت آنها هم یک سری کمک های خوراکی را پیشبینی کن و یا جهت پرداخت بدهی، از انها حمایت کن و اگر امکان ی وجود داره برای تهیه ماشین و خرید خانه هم به فکر اونها باش!
یا
به عنوان رهبر یا مدیر یا بزرگ قوم و خیش اگر هستی ، پیشبینی فروش خودرو به زوج جوان با اقساط بلند مدت و قرض الحسنه را برای عروس و داماد بکن و البته «علیم» یعنی آگاه باش که امکانات زندگی که در اختیارش می دهی از دست هم نرود!
فرضا در مثال بالا امکان فروش خودرو را برای مدت مشخصی از او بگیر !

حالا یک لیست از نیاز های یک زوج را داریم که هرکس بسته به توانش می تواند و یا باید ! قدم بردارد..

واسع

خوب اون خداوند، همون الله که گفته شد دارای چه ویژگی هست؟

گشایش دهنده هست!
اگر فردی با توکل به خداوند زندگی اش را شروع کرد و نیازمندی های متعدد داشت، بله پروردگار هم در همه امور برای او باز کننده راه هست!

به یک دانه که در زمین کاشته می شود دقت کنید! دانه بسته شده و فقیر هست! بسیار محدود ولی خداوند به همان دانه گشایش می دهد و از یک مقدار اندک یک رشد بسیار عالی به وجود می اورد!

فرد مجرد هم همین هست اگر تنگدست بود و در نتیجه همین اشاره خداوند، زندگی اش به گشایش و فراوانی می رسد.
نکته دیگر در این صفت خداوند هست یعنی همانطور که خداوند گشایش دهنده هست، پس ای بندگان خداوند شما هم گشایش دهنده باشید!
اگر توی زندگی به هزار و یک مشکل برخوردید فکر کنید آیا ما هم نباید برای سایرین همین رفتار را داشته باشیم تا خداوند هم در کار ما وسعت دهد!
اگر برای برادر و یا خواهر دینی ام قدمی برداشتم و در کار او گشایشی به وجود اوردم ، من هم به خداوند نزدیک شده ام یا بهتر بگوییم:
موفق شدم وجودم را برای «الله» هموار سازم!
موفق شدم عبادت کنم!
( این است معنی بندگی)
وجودت را با اوصاف الهی همراه ساز

و الله
( قوانین خداوند عمومی هست و اگر هم کسی خلاف اون حرکت کرد پروردگار مانع از حرکت اون نمیشه!)
منظور و کلام آیه، اشخاصی که یکتا پرست هستند و همه مسیر و وجودشان را هموار کرده اند برای خدا ! یعنی تمام هم و غم شان ، تلاش برای خدا هست ! همه فکر و ذکرشان الله هست ! جز از خدا طلب یاری ندارند و همانند مناجات علی (ع) در دعای کمیل ، با خدا سخن می گویند!
نتیجه:
برای این صالحان گشایش هست!
و اگر کسی توی زندگی اش گره وجود داره برگرده و یکتا پرستی را اصلاح کند !
-----
در مورد شرک گاهی برادران اهل سنت تاکید می کنند که نباید دست به دامن امام و پیامبر شد و باید نیاز را به سمت خدا برد، خوب قبول کردیم ولی آیا شما هم نباید دست از دامن آمریکا و ابرقدرتها و رهبران ناصالح بردارید؟ 
اگر ما نیازمان را به خدا می بریم که خوب شما هم نباید از غیر خدا ارباب بگیرید!
آیا اینکه آمریکا و ابرقدرتها و ظالمان زمانه را ارباب و صاحب اختیار گرفته شود شرک نیست!
اینکه فقط بگوییم یا الله ولی در عمل دست به دامن هر شیخ و یا مفتی شویم و بجای اتکا به الله به بنده های زنده و مرده متکی باشیم، شرک نیست!
--------
مِی خور که شیخ و حافظ و مفتی و محتسب

چون نیک بنگری همه تزویر می‌کنند
-------
فاعتبروا یا اولی ابصار

پس عبرت گیرید ای که چشمان دل گشوده ای( ای اهل نظر )

و الله

باز هم تاکید بر یکتاپرستی!

نمی گوید که دیگران هستند که به شما برتری می بخشند بلکه تاکید بر نام الله قبلی هست یعنی حتما و قطعا خدا هست!
-----
اشاره و تاکید بر یکتا پرستی را همانطور که می بینید در آیه آمده است و اینکه گفته شده است سوره قل هو الله احد ، یک سوم قرآن هست یعنی دعوت به یکتا پرستی را می شود در سایر آیات هم دید.
تعجبی نیست که خداوند اشاره می کند به جوانان یکتا پرست و می گوید از مشکلات نه ترسید که خدا با شما هست!
-----
خیلی وقت ها انسانها دچار شرک به اشکال مختلف می شوند . در این مثال دقت فرمایید که اگر شخصی آستین بالا زد و به انسان بی همسری کمک کرد تا ازدواج کند و اگر اون فرد «موحد» باشد همه را از خدا می بیند و اگر هم مشرک باشد تصور می کند که فلانی بود و الا من مجرد مانده بودم!

و شخص کمک کننده اگر فکر کند که من بودم که کمک کردم در ازدواج، دچار شرک شده و اگر بداند و بگوید که این حمایت لطف خدا هست و من رابطه ای بیش نبودم به یکتا پرستی نزدیک شده.
------
اما اونهایی که در توانایی خداوند دچار شرک شده اند و بجای حاجت بردن به درگاه خداوند، به غیر خدا متوسل شده اند این افراد نمی توانند انتظار داشته باشند که از راه خدا(حلال) به رشد برسند. به انتظار باشند تا از هرکسی طلب کمک کرده اند به یاری اونها بیاید !

یغنهم الله

بزرگترین درس توحیدی این ایه می باشد!
چه کسی هست که کمک می کند!چه کسی مدد می کند! چه کسی رشد می دهد!
«الله »
اگر هم مومنانی کمک کنند و با صدقات و .. خداوند می گوید این من هستم که رشد می دهم!
ویژگی فرد مومن که شامل این کلام خداوند میشه اون شخصی هست که در فقر و نیاز مشکلات خود را به خداوند می گوید و پروردگار هست که او را به فضل رشد می دهد.
فکر کنید ببینید حاجت ها را به پیش غیر او ببریم ایا شامل این بندگان خدا می شویم! که اینگونه خداوند به ایشان وعده های نیکو داده؟

پس اگر در کارهای ما گره هایی وجود دارد اون مشکلات را خودمان به وجود آوردیم! این انسان هست که به غیر خدا حاجت می برد و انتظار هم دارد که خداوند کمک کند!

یغنهم الله من فضله

فضل
فرهنگ لغت عمید
(اسم مصدر) [عربی، جمع: فضول] [fazl] ۱. [مقابلِ نقص] کمال؛ دانش؛ علم.۲. برتری.۳. بخشش؛ احسان؛ نیکویی.۴. [قدیمی] افزونی.
-------
یعنی خداوند صاحب همه کمال ها می باشد
پروردگار صاحب کل دانش ها می باشد
یکتای عالم صاحب بخشش می باشد
او صاحب همه علوم می باشد
او صاحب برتری و .. می باشد
نتیجه:
اون شخص صالح به لطف پروردگارش صاحب علم میشه !
اون فرد در بین قوم و خیش و جامعه به برتری هایی دست پیدا می کند!
از مال و سایر مفاهیم فضل به رشد میرسد!

چه خوب و عالی..

اما چقدر ثروت و چه قدر علم و چه پست و مقامی؟
جواب در «من» نهفته شده! «از» بخشی، محدوده ای!

در واقع شخص مومن اهل تلاش هست و پشت کار داره
به مقدار ایمان و عمل صالح معلوم می شود که تا چه حدی رشد خواهد کرد!
فکر کنید در دانشگاه هستید و استاد به دانشجو می گوید همه اونهایی که درس می خوانن ، قبول خواهند شد. حالا هر کسی بسته به تلاش خود به نمره قبولی خواهد رسید. ممکن هست یکی با نمره 10 قبول شود و دیگری 17 و ..
حرف «مِن» در آیه یک توجه می باشد یعنی اهل ایمان را خداوند کمک می کند با توجه به نکاتی!
به برتری هایی دست خواهند یافت.
هر چه قدر ظرفیت مان بیشتر باشد «از» فضل خداوند بیشتر بهره می بریم.
یک مثال:
حضرت داود یک جوان رشید و شجاع بود! اهل دانش و صالح بود و در جنگ و پیکار دلاور و در ساخت زره موفق او با توجه به ظرفیت هایی که داشت رشد کرد..
و یا مریم ابن عمران که با ظرفیت بسیار بالا دریافت کننده فضل الهی بود